|
|
PHP (angielski akronim rekurencyjny, którego rozwinięcie to PHP Hypertext Preprocessor), pierwotnie nazwany Personal
Home Page - skryptowy język programowania, służący przede wszystkim do tworzenia dynamicznych stron WWW i wykonywany w
tym przypadku po stronie serwera, z możliwością zagnieżdżania w HTML (bądź XHTML). PHP jest podobny w założeniach do
dużo starszego mechanizmu SSI (Server Side Includes), jednak jest w stosunku do SSI nieporównanie bardziej rozbudowany.
Udostępniany jest na zasadach licencji open-source. Jego składnia bazuje na językach C, Java i Perl.
SQL (ang. Structured Query Language) to strukturalny język zapytań używany do tworzenia, modyfikowania baz danych oraz
do umieszczania i pobierania danych z baz danych.
Język SQL jest językiem deklaratywnym. Decyzję o sposobie przechowywania i pobrania danych pozostawia się systemowi
zarządzania bazą danych DBMS.
Jest to język programowania opracowany w latach siedemdziesiątych w firmie IBM. Stał się on standardem w komunikacji z
serwerami relacyjnych baz danych. Wiele współczesnych systemów relacyjnych baz danych używa do komunikacji z
użytkownikiem SQL, dlatego mówi się, że korzystanie z relacyjnych baz danych, to korzystanie z SQL-a.
Apache jest otwartym serwerem HTTP dostępnym dla wielu systemów operacyjnych (m.in. UNIX, GNU/Linux, BSD,
Microsoft Windows). Po angielsku słowo Apache wymawia się epaczi, co brzmi tak samo jak a patchy (server), co było
określeniem tego serwera we wczesnym stadium jego rozwoju w 1995 roku, kiedy był on głównie zbiorem poprawek (patch)
nałożonych na serwer HTTP o nazwie NCSA.
Apache jest najszerzej stosowanym serwerem HTTP w Internecie. W maju 2003 jego udział wśród serwerów wynosił 62%. W
połączeniu z interpreterem języka skryptowego PHP i bazą danych MySQL, Apache stanowi jedno z najczęściej spotykanych
środowisk w firmach oferujących miejsce na serwerach sieciowych.
|
Instrukcja require() służy do wczytania i wykonania
skryptu z określonego pliku.
require() wczytuje i wykonuje skrypt z
podanego pliku. Szczegółowa informacja odnośnie tego, jak
działa wczytywanie opisana jest w dokumentacji dla instrukcji
include().
Instrukcje require() i include()
są identyczne w każdym szczególe, z wyjątkiem obsługi błędów. W
razie niepowodzenia, include() generuje ostrzeżenie (Warning), podczas
gdy require() generuje błąd krytyczny (Fatal Error).
Innymi słowy, instrukcji require()
używa się do wczytywania plików, które są niezbędne do
działania skryptu i w przypadku ich braku wykonywanie skryptu
musi zostać przerwane. Instukcja include()
nie zachowuje się w ten sposób. W jej przypadku, przy braku
pliku wykonywanie skryptu będzie kontynuowane. Proszę również
pamiętać o właściwym ustawieniu dyrektywy konfiguracyjnej
include_path.
Przykład 16-2. Podstawowe przykłady użycia
require()
<?php
require 'nagłówek.php';
require $plik;
require ('jakiś_plik.txt');
?> |
|
Więcej przykładów w dokumentacji instrukcji include().
Notatka: Począwszy od PHP 4.0.2, zachowanie
instrukcji jest następujące: require() będzie zawsze próbować
odczytać plik docelowy, nawet jeśli linia w której ona się
znajduje nigdy nie zostanie wykonana. Instrukcja warunkowa
nie wpływa na działanie require(). Jednakże, jeśli linia, w
której pojawia się require()
nie zostaje wykonana, zawartość pliku wczytywanego też nie
zostaje wykonana. Podobnie, instrukcje pętli nie wpływają
na działanie require(). Chociaż kod zawarty w pliku
docelowy wciąż jest podmiotem pętli, require() działa tylko raz.
| Ostrzeżenie |
|
PHP w wersji starszej niż
4.3.0, pracujące pod kontrolą systemów Windows, nie
obsługują dostępu do zdalnych plików w tej funkcji,
nawet jeśli opcja allow_url_fopen
jest włączona.
|
Patrz także include(), require_once(), include_once(), eval(),
file(), readfile(), virtual() i
include_path.
|