|
|
PHP (angielski akronim rekurencyjny, którego rozwinięcie to PHP Hypertext Preprocessor), pierwotnie nazwany Personal
Home Page - skryptowy język programowania, służący przede wszystkim do tworzenia dynamicznych stron WWW i wykonywany w
tym przypadku po stronie serwera, z możliwością zagnieżdżania w HTML (bądź XHTML). PHP jest podobny w założeniach do
dużo starszego mechanizmu SSI (Server Side Includes), jednak jest w stosunku do SSI nieporównanie bardziej rozbudowany.
Udostępniany jest na zasadach licencji open-source. Jego składnia bazuje na językach C, Java i Perl.
SQL (ang. Structured Query Language) to strukturalny język zapytań używany do tworzenia, modyfikowania baz danych oraz
do umieszczania i pobierania danych z baz danych.
Język SQL jest językiem deklaratywnym. Decyzję o sposobie przechowywania i pobrania danych pozostawia się systemowi
zarządzania bazą danych DBMS.
Jest to język programowania opracowany w latach siedemdziesiątych w firmie IBM. Stał się on standardem w komunikacji z
serwerami relacyjnych baz danych. Wiele współczesnych systemów relacyjnych baz danych używa do komunikacji z
użytkownikiem SQL, dlatego mówi się, że korzystanie z relacyjnych baz danych, to korzystanie z SQL-a.
Apache jest otwartym serwerem HTTP dostępnym dla wielu systemów operacyjnych (m.in. UNIX, GNU/Linux, BSD,
Microsoft Windows). Po angielsku słowo Apache wymawia się epaczi, co brzmi tak samo jak a patchy (server), co było
określeniem tego serwera we wczesnym stadium jego rozwoju w 1995 roku, kiedy był on głównie zbiorem poprawek (patch)
nałożonych na serwer HTTP o nazwie NCSA.
Apache jest najszerzej stosowanym serwerem HTTP w Internecie. W maju 2003 jego udział wśród serwerów wynosił 62%. W
połączeniu z interpreterem języka skryptowego PHP i bazą danych MySQL, Apache stanowi jedno z najczęściej spotykanych
środowisk w firmach oferujących miejsce na serwerach sieciowych.
|
Obsługa formularzy HTML to jedno z podstawowych zadań
skryptów PHP. Najprościej mówiąc, wartości wszystkich elementów
formularza (pól tekstowych, pól checkbox i radio, list
rozwijanych itp.) są automatycznie udostępniane skryptom PHP.
Przykłady i informacje na ten temat znajdziesz w sekcji
Zmienne spoza
PHP. Oto przykładowy formularz HTML:
Przykład 2-6. Prosty formularz HTML
<form action="action.php" method="post">
Twoje imię: <input type="text" name="imie" />
Data urodzenia: <input type="text" name="rok" />
<input type="submit" />
</form>
|
|
Nie ma tu nic niezwykłego. To po prostu zwyczajny formularz
zbudowany ze standardowych znaczników języka HTML. Gdy
użytkownik wypełni pola tekstowe i kliknie przycisk, informacje
zostaną przesłane do skryptu action.php. W tym pliku mógłbyś umieścić coś
takiego:
Przykład 2-7. Wyświetlanie danych z
formularza
Cześć <?php echo $_POST['imie']; ?>.
Urodziłeś się w <?php echo $_POST['rok']; ?> roku. |
Wynikiem wykonania takiego skryptu może być:
Cześć Zenek. Urodziłeś się w 1980 roku.
|
|
Chyba nie trzeba tłumaczyć do czego służy powyższy skrypt.
Zmienne $_POST['imie'] i $_POST['rok'] są automatycznie ustawiane po
przesłaniu formularza przez użytkownika. Wcześniej użyliśmy
zmiennej superglobalnej $_SERVER;
teraz poznaliśmy zmienną $_POST
(również superglobalną), która przechowuje wszystkie dane
wysłane w formularzu. Zauważ, że nasz formularz przekazywany
jest metodą POST (parametr method). Jeśli wybralibyśmy metodę
GET,
wszystkie dane znajdowały się w zmiennej superglobalnej
$_GET.
Ostatecznie możesz również skorzystać ze zmiennej $_REQUEST,
jeśli nie interesuje cię to, skąd pochodzą przesłane dane.
Zmienna ta zawiera wszystkie informacje niezależnie od tego czy
zostały one przekazane metodą GET, POST czy też w ciasteczku
(cookie). Przyjrzyj się też funkcji import_request_variables().
|