|
|
PHP (angielski akronim rekurencyjny, którego rozwinięcie to PHP Hypertext Preprocessor), pierwotnie nazwany Personal
Home Page - skryptowy język programowania, służący przede wszystkim do tworzenia dynamicznych stron WWW i wykonywany w
tym przypadku po stronie serwera, z możliwością zagnieżdżania w HTML (bądź XHTML). PHP jest podobny w założeniach do
dużo starszego mechanizmu SSI (Server Side Includes), jednak jest w stosunku do SSI nieporównanie bardziej rozbudowany.
Udostępniany jest na zasadach licencji open-source. Jego składnia bazuje na językach C, Java i Perl.
SQL (ang. Structured Query Language) to strukturalny język zapytań używany do tworzenia, modyfikowania baz danych oraz
do umieszczania i pobierania danych z baz danych.
Język SQL jest językiem deklaratywnym. Decyzję o sposobie przechowywania i pobrania danych pozostawia się systemowi
zarządzania bazą danych DBMS.
Jest to język programowania opracowany w latach siedemdziesiątych w firmie IBM. Stał się on standardem w komunikacji z
serwerami relacyjnych baz danych. Wiele współczesnych systemów relacyjnych baz danych używa do komunikacji z
użytkownikiem SQL, dlatego mówi się, że korzystanie z relacyjnych baz danych, to korzystanie z SQL-a.
Apache jest otwartym serwerem HTTP dostępnym dla wielu systemów operacyjnych (m.in. UNIX, GNU/Linux, BSD,
Microsoft Windows). Po angielsku słowo Apache wymawia się epaczi, co brzmi tak samo jak a patchy (server), co było
określeniem tego serwera we wczesnym stadium jego rozwoju w 1995 roku, kiedy był on głównie zbiorem poprawek (patch)
nałożonych na serwer HTTP o nazwie NCSA.
Apache jest najszerzej stosowanym serwerem HTTP w Internecie. W maju 2003 jego udział wśród serwerów wynosił 62%. W
połączeniu z interpreterem języka skryptowego PHP i bazą danych MySQL, Apache stanowi jedno z najczęściej spotykanych
środowisk w firmach oferujących miejsce na serwerach sieciowych.
|
com_get_active_object
(PHP 5) com_get_active_object -- Returns a handle to an
already running instance of a COM object
Descriptionvariant com_get_active_object ( string progid [, int
code_page] )
com_get_active_object() is similar
to creating a new instance of a COM object, except that it will only
return an object to your script if the object is already
running. OLE applications use something known as the Running
Object Table to allow well-known applications to be launched
only once; this function exposes the COM library function
GetActiveObject() to get a handle on a running instance.
progid must be either the
ProgID or CLSID for the object that you want to access (for
example Word.Application).
code_page acts in precisely the
same way that it does for the COM
class.
If the requested object is running, it will be returned to
your script just like any other COM object. Otherwise a
com_exception will be raised. There
are a variety of reasons why this function might fail, the most
common being that the object is not already running. In that
situation, the exception error code will be MK_E_UNAVAILABLE; you can use the
getCode method of the exception
object to check the exception code.
| Ostrzeżenie |
|
Using com_get_active_object() in a web server
context is not always a smart idea. Most COM/OLE
applications are not designed to handle more than one
client concurrently, even (or especially!) Microsoft
Office. You should read Considerations for Server-Side Automation
of Office for more information on the general
issues involved.
|
|