|
|
PHP (angielski akronim rekurencyjny, którego rozwinięcie to PHP Hypertext Preprocessor), pierwotnie nazwany Personal
Home Page - skryptowy język programowania, służący przede wszystkim do tworzenia dynamicznych stron WWW i wykonywany w
tym przypadku po stronie serwera, z możliwością zagnieżdżania w HTML (bądź XHTML). PHP jest podobny w założeniach do
dużo starszego mechanizmu SSI (Server Side Includes), jednak jest w stosunku do SSI nieporównanie bardziej rozbudowany.
Udostępniany jest na zasadach licencji open-source. Jego składnia bazuje na językach C, Java i Perl.
SQL (ang. Structured Query Language) to strukturalny język zapytań używany do tworzenia, modyfikowania baz danych oraz
do umieszczania i pobierania danych z baz danych.
Język SQL jest językiem deklaratywnym. Decyzję o sposobie przechowywania i pobrania danych pozostawia się systemowi
zarządzania bazą danych DBMS.
Jest to język programowania opracowany w latach siedemdziesiątych w firmie IBM. Stał się on standardem w komunikacji z
serwerami relacyjnych baz danych. Wiele współczesnych systemów relacyjnych baz danych używa do komunikacji z
użytkownikiem SQL, dlatego mówi się, że korzystanie z relacyjnych baz danych, to korzystanie z SQL-a.
Apache jest otwartym serwerem HTTP dostępnym dla wielu systemów operacyjnych (m.in. UNIX, GNU/Linux, BSD,
Microsoft Windows). Po angielsku słowo Apache wymawia się epaczi, co brzmi tak samo jak a patchy (server), co było
określeniem tego serwera we wczesnym stadium jego rozwoju w 1995 roku, kiedy był on głównie zbiorem poprawek (patch)
nałożonych na serwer HTTP o nazwie NCSA.
Apache jest najszerzej stosowanym serwerem HTTP w Internecie. W maju 2003 jego udział wśród serwerów wynosił 62%. W
połączeniu z interpreterem języka skryptowego PHP i bazą danych MySQL, Apache stanowi jedno z najczęściej spotykanych
środowisk w firmach oferujących miejsce na serwerach sieciowych.
|
fgets
(PHP 3, PHP 4, PHP 5) fgets -- Pobiera linię ze wskaźnika
pliku
Opisstring fgets ( resource
uchwyt [, int długość] )
Zwraca łańcuch o długość - 1
bajtów odczytany z pliku wskazanego przez uchwyt. Czytanie kończy się kiedy przeczytano
długość - 1 bajtów lub gdy wystąpi
znak nowej linii (jest on dołączany do zwracanego wyniku) lub
gdy wystąpi znak końca pliku EOF (którykolwiek przypadek zdarzy
się pierwszy). Jeśli nie została określona długość, będzie
następowało czytanie ze strumienia dopóki nie zostanie
osišgnięty koniec linii.
W przypadku błędu, zwraca FALSE.
Główna pułapka:
Osoby przyzwyczajone do semantyki 'C' powinni zauważyć
różnicę w sposobie zwracania EOF
przez fgets().
Wskaźnik na plik musi być poprawny i musi wskazywać na plik
pomyślnie otwarty przez funkcję fopen() lub
fsockopen() (a jednocześnie nie zamknięty
jeszcze przez fclose()).
Prosty przykład:
Przykład 1. Czytanie pliku linia po linii
<?php
$uchwyt = @fopen ("/tmp/inputfile.txt", "r");
if ($uchwyt) {
while (!feof($uchwyt)) {
$buffer = fgets($uchwyt, 4096);
echo $buffer;
} fclose ($uchwyt);
} ?> |
|
Notatka: Parametr długość stał się opcjonalny w PHP 4.2.0
jeśli został pominięty, to powinien przyjąć wartość 1024.
Jeśli większość lini w pliku jest dłuższa od 8KB, dużo
efektywniejsze jest podanie maksymalnej długości linii.
Notatka: Funkcja jest binaarnie bezpieczna od PHP
4.3. Poprzednie wersje nie są binarnie bezpieczne.
Notatka: W przypadku problemów z rozpoznawaniem
znaków końca linii przez PHP
przy czytaniu plików stworzonych lub znajdujących się na
komputerach Macintosh, może pomóc włączenie dyrektywy
konfiguracji auto_detect_line_endings.
Patrz także: fgetss(), fread(),
fgetc(), stream_get_line(), fopen(),
popen(), fsockopen() i socket_set_timeout().
|