|
|
PHP (angielski akronim rekurencyjny, którego rozwinięcie to PHP Hypertext Preprocessor), pierwotnie nazwany Personal
Home Page - skryptowy język programowania, służący przede wszystkim do tworzenia dynamicznych stron WWW i wykonywany w
tym przypadku po stronie serwera, z możliwością zagnieżdżania w HTML (bądź XHTML). PHP jest podobny w założeniach do
dużo starszego mechanizmu SSI (Server Side Includes), jednak jest w stosunku do SSI nieporównanie bardziej rozbudowany.
Udostępniany jest na zasadach licencji open-source. Jego składnia bazuje na językach C, Java i Perl.
SQL (ang. Structured Query Language) to strukturalny język zapytań używany do tworzenia, modyfikowania baz danych oraz
do umieszczania i pobierania danych z baz danych.
Język SQL jest językiem deklaratywnym. Decyzję o sposobie przechowywania i pobrania danych pozostawia się systemowi
zarządzania bazą danych DBMS.
Jest to język programowania opracowany w latach siedemdziesiątych w firmie IBM. Stał się on standardem w komunikacji z
serwerami relacyjnych baz danych. Wiele współczesnych systemów relacyjnych baz danych używa do komunikacji z
użytkownikiem SQL, dlatego mówi się, że korzystanie z relacyjnych baz danych, to korzystanie z SQL-a.
Apache jest otwartym serwerem HTTP dostępnym dla wielu systemów operacyjnych (m.in. UNIX, GNU/Linux, BSD,
Microsoft Windows). Po angielsku słowo Apache wymawia się epaczi, co brzmi tak samo jak a patchy (server), co było
określeniem tego serwera we wczesnym stadium jego rozwoju w 1995 roku, kiedy był on głównie zbiorem poprawek (patch)
nałożonych na serwer HTTP o nazwie NCSA.
Apache jest najszerzej stosowanym serwerem HTTP w Internecie. W maju 2003 jego udział wśród serwerów wynosił 62%. W
połączeniu z interpreterem języka skryptowego PHP i bazą danych MySQL, Apache stanowi jedno z najczęściej spotykanych
środowisk w firmach oferujących miejsce na serwerach sieciowych.
|
Instrukcja include_once() służy do wczytania i
wykonania kodu z określonego pliku w trakcie wykonywania
skryptu. Działanie instrukcji podobne jest do include(),
z jednym wyjątkiem, tzn. jeśli dany plik został już raz do
danego skryptu wczytany, nie będzie już wczytany ponownie.
Wskazuje na to nazwa instrukcji: include_once znaczy
wczytaj_raz.
include_once() powinno być stosowane w
przypadkach, gdzie ten sam plik może być wczytany więcej niż
raz w czasie wykonywania skryptu, ale ty chcesz mieć pewność że
będzie wczytany tylko jeden raz, aby uniknąć problemów z
redefiniowaniem funkcji, nadpisaniem wartości zmiennych,
itp.
Więcej przykładów wykorzystania require_once() i include_once() znajdziesz w kodzie PEAR dołączonym do
najnowszych dystrybucji kodu źródłowego PHP.
Notatka: Proszę pamiętać, że require_once() oraz include_once() mogą zachowywać się w
sposób nieoczekiwany na systemach operacyjnych
nierozróżniających wielkości liter (non case-sensitive) -
takich jak Windows.
Przykład 16-9. include_once() zwraca uwagę na
wielkość liter
include_once("a.php"); // to wczyta plik a.php
include_once("A.php"); // na Windows to ponownie wczyta a.php ! |
|
| Ostrzeżenie |
|
PHP w wersji starszej niż
4.3.0, pracujące pod kontrolą systemów Windows, nie
obsługują dostępu do zdalnych plików w tej funkcji,
nawet jeśli opcja allow_url_fopen
jest włączona.
|
Patrz także include(), require(),
require_once(), get_required_files(), get_included_files(), readfile(), i virtual().
|
